İlker Ortaç / Work
Okan’ın Fotoğrafı öyküsü
Okan’ın Fotoğrafı, İlker Ortaç’ın çevrimiçi öykü arşivinde yer alır. Aşağıdaki kısa alıntıdan sonra tam metin özgün öykü sayfasında okunabilir.
Metinden kısa bir bölüm
gözlerinin her defasında pazılarına kaydığı güç timsali adam, iki eliyle kavradığı keseri, dirseklerini kırarak, ense- sine kadar geri atıp, oradan hızını alarak, başını ortalayıp vurduğu vakit, duvarlara sıçrayan kanın tükenir de, dik bir yokuşa tırmanmadan evvel, süratini alıp vitesi düşü - ren, ayağını gazdan çekmeyenden farksız, bir an da olsa duraklamaksızın, aynı eda, aynı murad içersinde, vurur ki, başını…Hayatından üretimine
İlker Ortaç 1995’te kamu hizmetine girdi ve yıllarca kod yazdı. On beş yılın ardından roman, öykü ve senaryo yazmayı tercih ederek emekli oldu. Bu geçiş, kitapların ve öykülerin hayat hikâyesindeki yerini açıklar; kurmaca anlatıcıların yaşadıkları doğrudan yazarın başından geçmiş sayılmaz.
Üretimden sunuma
- Kaynak çalışma: bu kayıt kendi adı ve mevcut yayın bilgileriyle ayrılır.
- Portföy içindeki yeri: yazarın hayat hikâyesi ile çalışma türü birlikte okunur; kurmaca ile biyografi birbirine karıştırılmaz.
- Erişim: ilgili bağlantı eserin okuma, izleme veya yayın kaydını açar.
Atölyeden: yaratıcı üretim anlatısı
Biyografi ve eserlerden hareketle yazılmış, birinci şahısta yaratıcı yeniden kurma.
Kod yazarken bir hatanın yerini bulmak, yazarken ise bazen o hatanın içinde biraz daha kalmak gerekiyor gibi düşünüyorum. Cümleyi önce kendi sesimle duyuyorum. Fazla rahat okunan bir yerde durup kelimelerin üzerindeki o güveni biraz sarsmayı deniyorum.
Okan’ın Fotoğrafı öyküsü üzerinde dururken gözüm şu ayrıntıya dönüyor: Okan’ın Fotoğrafı, İlker Ortaç’ın çevrimiçi öykü arşivinde yer alır. Aşağıdaki kısa alıntıdan sonra tam metin özgün öykü sayfasında okunabilir. Bir sonraki aşamada bu karşılaşmayı zayıflatan fazlalıkları geri çektiğimi, görüntünün asıl gerilimini taşıyan alanları daha uzun süre açık bıraktığımı hayal ediyorum.
Son aşamada çalışmayı kendi bağlamına geri bırakıyorum. Bir sayfayı okumak, bir kareye bakmak ya da bir filmi izlemek için gerekli mesafeyi, burada kurduğum anlatının dışındaki esere ayırıyorum.