İlker Ortaç, İstanbul merkezli bir yazar, illüstratör ve görsel sanatçıdır.

Çalışmaları beden, kimlik, sakatlık, yabancılaşma, arzu, şiddet, yalnızlık ve toplumsal normların birey üzerindeki baskısı etrafında şekillenir. Karanlık, grotesk ve zaman zaman gerçeküstü bir görsel dil kullanan Ortaç; portreyi yalnızca fiziksel bir temsil olarak değil, insanın kırılganlığını, çelişkilerini ve görünmeyen taraflarını açığa çıkaran bir alan olarak ele alır.

Çizim, fotoğraf, edebiyat ve sinemayı birbirinden bağımsız disiplinler olarak değil, aynı hikâyeyi anlatmanın farklı biçimleri olarak görür. Müzisyenler, yönetmenler, yazarlar ve karşı-kültür figürleri üzerine portrelerinde kusursuz görüntü yerine bozulmayı, izi, deformasyonu ve karakteri öne çıkarır.

Edebiyat alanında İkinci El Bakire (2010), Sidik (2016) ve Kaybetme Hırsı (2017) adlı kitapları yayımlanmıştır. Kısa filmler çekmiş, oyunculuk yapmış ve bağımsız yayıncılık alanında DEV-FANZİN’i kurmuştur.

Beden, sanatsal pratiğinin merkezindeki eksenlerden biridir. Kendi sakatlık deneyiminden hareketle sakatlığı tıbbi ya da trajik bir anlatının nesnesi olarak değil; kimlik, iktidar, temsil ve toplumsal normlarla ilişkili politik bir mesele olarak ele alır.

LIMIT bu yaklaşımın merkezinde yer alır. Seri, bedenin toplumsal olarak belirlenen “normal” sınırlarla karşılaşmasını ve bu sınırların dışında kalan bedenlerin görünürlüğünü araştırır. Sakatlık, toplumsal cinsiyet, kimlik ve farklılık üzerinden kimin görünür, kabul edilebilir ya da dışarıda bırakılmış sayıldığını sorar.

Underground kültür, punk estetiği, alternatif müzik, bağımsız sinema ve edebiyat Ortaç’ın görsel dünyasında güçlü referans noktalarıdır. Ancak amacı bu kültürlerin ikonografisini yeniden üretmek değil, taşıdıkları itiraz ve uyumsuzluk duygusunu güncel bir görsel dile dönüştürmektir.

İstanbul’da yaşamakta ve üretimini sürdürmektedir.