Heykel yükleniyor
Marksist-Leninist yazar, illüstratör ve görsel sanatçı - İstanbul
SIDIK · ÖYKÜ
Bok
kontrol edilemeyen ve sürekli tekrarlanan, mantıksız alışkan- lıktan öte bir şey değil bu. bunu biliyorsun, bunun üstesinden gelebileceğin anlamına gelmiyor ama bu. bunu da biliyorsun üstelik. bu da beyhude. kısaca her boku biliyorsun. bir vakit, bir başka şey takıntın haline gelecek, şu anki hafifleyecek, olmadık vakitlerde hortluyor olacak, soğukta sızlayacak. sevmekle ye - tinmiyorsun, kafana saplamakla kalamıyorsun. beni duyuyor musun, kıçının bokunu silip fırlatıp, attığın beni! uzun zamandır kafanda olan, ‘son’ . bitmesi gerektiğine dair sebepleri alt alta sıraladığın ama ötelediğin, ötelemelerini ken- dine açıklayacak sebepler dizdiğin tüm devinimlerin ardından, sessizce sen kabul etmesen de, ürkekçe evden çıkıp, bir daha dönmeyeceğine söz verdiğin kasabanın yolundayken, oradan ayrılırken nasıl ona gitmeyi bahane ettiysen, dönerken de bir süre uzak kalmak istediğini söyleyip, tüm bu gidiş gelişleri tek başına üstlenemiyorsun. sadece sevişmek yetmedi diye bitiyor lafın. üzerine koyamadık. birlikte okumadık, izlemedik, tartış- madık. ‘oysa başı güzeldi’ dedin. bu da ona gelmeni, ardında bıraktıklarını yok saymayı, sevişebilmeyi de meşru kılıyordu. yetinmedin, yenildin. bütün mağlubiyetlerini bir başkası üze - rinden silebilecektin belki de. çözüm üretemedin. bir metrekareden küçük, şehirlerarası otobüslerden inenlerin içine ettikleri yerdeyiz. donunu sıyırıp oturuyorsun, bu arada çantanda ne zamandır gezdirdiğin selpak paketinden son kalan beni, ağzına sigaranı götürdüğün elinde tutuyorsun, sigaran yanmaya başlıyor, küçücük yer dumana bulanıyor, bir taraftan sıcacık işiyorsun. cep telefonunun sesi geliyor, açıyorsun, o. ‘ben de seni özlemek istiyorum, ’ diyorsun, özledim deyince, ‘geleceğimizin olmasına izin ver, bunu bizim için yapıyorum, ’ diyorsun, hafif inliyorsun, ıkındığından. ‘napıyorsun?’ ‘ıkınıyorum. ’ ‘nasıl?’ diyor. ‘sert, çok sert, ’ diyorsun. ‘seni istiyorum, ’ diyor. ‘çok mu sert?’ diyor. ‘evet, ’ diyorsun… ‘ben de, ’ diyor. ‘amınla oyna, ’ diyor oynuyorsun sen de. ‘sanki kıçımdan çıkmıyor da giriyor’ diyorsun, titrerken sesin, ‘kapatıyorum’ diyorsun. ‘seni seviyorum’ dedi. ‘biliyorum’ dedin. burada işin bitti. kıçını silip beni attın. kalkıp kıçını silerken, deliğe baktın bir saniye. ürettiğin tek şey, o; bok.