Komkirin û Derxistin

Germahiya hewayê ferq nake, xwîdana li ser wan berhema kêfa ji evîndariyê bû. Jina ku paşeroj û paşerojê bi rewşa herî xirab a di şînahiyê de hişt, bi axûrê ku di şûşeya bîrayê de di navbera wan de rijiya û tiliyên ku kerem li destên wê yên lerzok zêde dikirin, bi evîndarê xwe yê berê re bû... Di navbera wan de xeteke ekvatorê ya diyar hebû, nehişt ku bi adetên xwe yên berê hevdu hembêz bikin. Dema ku oda ku bêhna xwêdanê lê serdest bû, di bin ewrê dûmana cixarê de bê deng ma, mêrik serê xwe rakir û ji ewrê dûmanê ji şîna xwe re hevrêya herî baş xwest. Ew li benda nîşana "em li vir in" ji romatîzma xwe sekinî û gava ku ew negihîşt, keniya. Jinikê got: 'Çi dibe?' "Tiştek," wî di cih de ji serşokê ya nivîna ku li nîvê şînê hatî danîn got. 'Ma tu dîn î, çima niha dikenî?' Mêrik got: - Erê, ez dîn im, ez psîkopat im, dê çi bibe? Jinikê rêyek dît ku poşmaniya xwe bêje bêyî ku hevokek çêbike, bîrayê bi serê xwe de bibire û hema hema nîvê şûşê bi yek gulikê jê bike. 'Te bi pirtûkên fîlmên min re çi kir?' mêrik destê xwe dirêj kir û bîreke din ji erdê rakir û da jinikê. 'Ez ê çi bikim? Li ser refika ku pirtûkên Mahîr lê ne, wek ku te ew hiştiye. Jinikê got: 'Bifiroşe, hûn dikarin şerabê bikirin. Mêrik got, "mijar neguhere", got, "Ez dîn im, ez psîkopat im, wê çi bibe?" 'Ez nizanim, nizanim, nizanim' bersiv hat û wiha pê de çû. 'Ez jî nizanim çima piştî her tiştê ku te li min kir ez li vir bi te re me. ' Dema mêrik got, 'Dest ji mûmkirina min berde, tu jî dema cilê xwe diguherînî derî digirî, dev ji qîmeteke wisa berz nade laşê xwe, ez bi dîkê xwe di destê xwe de nagerim', jinikê bîraya xwe ya nû nîvco kir û mîna alavekê bêhna xwe li rûyê xwe da. 'rabe here' mêrik got 'rabe biçe. ' Jinikê bersiv neda û bîrayê da devê xwe. "Ve vexwe," dema bersiv negirt got, "Vexwe, kerê te mezin dibe." Melîke piştî vê gotinê xwest ku bêdeng bimîne, lê nikarîbû, 'Tu psîkopat î, tu dikarî biçî. "Ew ya min e, ne wusa?" Mêrik got, ya min e, ma te bi kêmanî ji zilamê piştî min re got, hevala min psîkopat e? Jin bêdeng ma. Tayfun got: “Kêrê mezin, ez ji te re dibêjim” û bi lingê jinikê pêça. Jinikê got, 'Min jê re got, min jê re got, min jê re got, min jê re got dê çi bibe, min got ewê hem te û hem jî li min biteqîne, ger me herduyan bibîne. ' Zilam got, 'Baş e, wê vekê çi got?' 'Ma em ê ji wî bitirsin?' Mêrik got, 'Eger ew netirse, min SMS şand û got 'Ez ê jina te li ber xwe bidim û wê bixim zozanan', çima bersiva min neda?' 'Te jî wisa kir, ne wusa, Xwedê nifiran li te bike! Lanet li yê ku bi te re diçe betlaneyê û yê ku dîsa bi telefonê bersiva te dide! got Melike. 'Tu bi mêrekî zewicî re çi dikî?' 'Ji jina xwe veqetiyaye.' ' ' Dev ji bêbextiyê berde, mêrik li qûna te xist, niha ew di hembêza jina xwe de ye, tu li pişt derî cil û berg li xwe bike û min bike tirp. Tayfun ji Melîke re got, 'Ew mêrik jixwe bermayiya te ye' û bîraya vala derxist.

Wî îşaret da bijîjkê ku yekî nû bide wî. Mêrik bîreke din ji erdê rakir û bi çirûskekê vekir. Dema ku ji jinikê pirsî, 'Tu çi dibêjî, bermayên min?', jinikê got, 'Eger te jiyana me xera nekiriba, min ev yek nedikir. ' 'Bi kêmanî te jê hez kir?' 'Erê. " "Ev derew e," mêrik bi bişirîneke bi zorê got, "ew derew e, hûn tenê dibêjin ku we hez kir ku bi wî gêjikê re raza ku ji xwe re rave bike. Tu derewan li min û te jî dikî. ' 'Ev yek her gav ji min dipirsî, tu ji min hez dikî, tu ji min hez dikî? Tayfun got, "Belê..." û bîraya di destê xwe de datîne. Şevekê min got, 'Ez ji te hez nakim, ez ji bêhna ku te distînî hez dikim. Mêrik got, "oooo," dengê wî yek bi yek li hemû dîwaran ket, "ewqas helbestî. Belê...' dîsa nepirsî. Mêrik got: "Belê, te ji min hez kir..." Jinik pêşî bêdeng ma... mêrik got: "Gelo wî jî ji te re gotiye jina xwe?" Dema ku wî pirsî, 'erê', jinikê got, 'wî ji min re got jina xwe di nav nivînan de û min di nav nivînê de jê hez kir. Zilam cixareyek nû pêxist û jê pirsî, 'Bersivîne, te çima ji mêrik re got ku hevala min psîkopat e?' Melîk bersiv neda, mêrik şûşeya bîrayê ya di destê xwe de avêt erdê, lingên wê şikandin, berê xwe da jina ku bi lingên xwe bi nivînê ve zeliqandibû û dûbare kir: - Ka bêje, te çima ji min re got? Jin bêdeng ma. 'Ez ji te re bêjim, ez ji te re bêjim! Ji ber ku te evîna mêrik bi min îstîsmar kir, te dixwest bibî jina wî ya rastîn, te digot qey tu dikarî min tune bikî. ' Wî şûşeya di destê xwe de li erdê xist û şikand û anî cihê ku çokê wî lê çikandiye. "Ez psîkopat im, ne?" wî got. Wî ew xist nava goştê xwe û ber bi lingê xwe ve çû. Bêhna xwêdan û cixareyê di odê de bi bêhna xwînê têk diçû û paşê tirsa çavên Melîke wê şevê nebarand. Hêsirek jî nerijand. Jinikê binê kirasê xwe ji xwe kir û lingê mêrik pêça, xwîn sekinî. paşê bikeve nav nivînan û niçikên xwe bixapîne Xwe di sînga mêrik de veşart, mêrê xwe hembêz kir û kete xewê.