KAYBETME HIRSI · ÖYKÜ

Gece

kişiler: yazar; 35 yaşlarında, 1.80 boylarında, doğum anında cp (cerebral palsy) geçirmesinden ötürü sağ ayağı içe ba- san, basit motor hareketlerini yapmakta zorlanan, esmer, sakallı. gece; 23 yaşında, 1.70 boylarında, esmer, saçları su dalgası, fotoğrafçı. sahne 1 gün/dış beşiktaş iskelesi, çaycı yazar: bir poğaça, iki çay lütfen. merhaba beşiktaş iskelesi, merhaba mimar sinanlı öğ- renciler ve ben de on dokuz yaşındayım diyen, asıl sana merhaba. sakallarım mesela, onları seviyorum ama hiç çıkmasalar

daha da sevecektim onları. bedenimle iyi iletişim halin - deyim. ayaklarımın içe basması, yürürken sallanmam, objektif elimde titrediği için hep perde hızını yüksek tut- mam, benim karakterimin sıvası. sakallarımla ayaklarım farklı neticede. gece: anlıyorum seni. yazar: yazdıklarıma gelince; çok eleştiri almışımdır, çok da komik gelmiştir bu eleştiriler, neden küfür eden karakterler, neden siyasi naralar diye. sana bu kadar çok ünlüyü nasıl da çekebildin demelerini anlatmıştın ya, onun gibi işte. komik. neyi, kimi becerebildiğimi, be - ceremediğimi de iyi biliyorum, sürüdeki en zayıf ceylan değilim. siyaset gibi küfür etmek de ayıp değildir, şükür etmek keza. benim karakterlerim sadece küfür etmezler, sadece şükür de etmezler. ama sevgili, ayrılma anında dublör ile yer değiştiremeyeceği için olsa gerek, ayrılık vakti geldiğinde, hele benim gibi kelimelere takıntılıysa, döner döner düşünür, cümlelerin öğeleriyle oynar. ko - nuşmaya başlar, bir noktada volume daha çok artar, daha nefes alınmadan konuşulur. konuşulmaz bağırılır. o vakit, değil özne yüklem ilişkisi, kelimelerin seçimine verilen önem dahi buharlaşır. yine de kimse ben kötüyüm, terk ediyorum seni, demez. benim karakterim de belki. fakat benimse o karakter, bir kadının çok güzel olması ile çok çok çirkin olması arasında fark olmağını bilir, kazanmakla da, yitirmenin. çünkü sahip oldukların sadece kendileri olduklarına mutlaka erişirler. osururlar, otuz bir de çeker- ler, senin kadar güzel olmasa da gülümserler. gece: anlıyorum. yazar: o karakterlerden biri olarak, onları yaratan ben, sadece kitabın ithaf hanesinde yer almanla değil, başkah- ramanı olmandan ötürü sen ve kitabı okuyan herkes bu kitabın kahramanıdır. sahne 2 gün/iç taksim, birahane gece: iki bira lütfen.

← Tüm öyküler